Etiketler: acı, ağıt, arkadaş, at avrat silah, baba, bana kurşun işlemez, benim adım kerim, canlı hedef, duvar, kaçaklar, kürt filmleri, kürt yönetmen, kürt yönetmenler, pire nuri, piyade osman, seyyit han, sürgün, sürü, tanıtım, Tanıtım Yazıları, umut, umutsuzlar, vurguncular, yarın son gündür, yedi belalılar, Yılmaz Güney, yol, yönetmen
Yorumlar: No Responses
   Yılmaz Güney, (d. 1 Nisan, 1937 Åžanlıurfa – ö. 9 Eylül 1984, Paris), Kürt yönetmen, sinema oyuncusu, senarist ve öykü yazarı. Özellikle Çirkin Kral dönemi sonrasında çektiÄŸi ve önemli bir sinemacı olarak kabul edilmesini saÄŸlayan Cannes ödüllü Yol, Sürü, Umutsuzlar gibi filmleriyle tanınır.    Â
    Yılmaz Güney’in gerçek adı Yılmaz Pütün’dür. Kendi ifadesine göre Pütün kırılması zor sert meyve çekirdeÄŸi demektir. 1937 yılında, topraksız bir köylü ailenin iki çocuÄŸundan biri olarak dünyaya geldi.[1] Babası Zaza ve annesi Kurmanç olmakla birlikte kendisini safkan has Kürt olarak tanımlamıştır.[3]. 10 yaşındayken evden kaçarak Adana’daki akrabalarının yanına gitti. Bir süre Kemal ve And Film ÅŸirketlerinin bölge temsilcisi olarak çalıştı. Üniversite okumak üzere İstanbul’a gitti ve Atıf Yılmaz ile tanıştı. Bu süreçte bir yandan da hikayeler yazıyordu. Daha sonra Atıf Yılmaz’ın da desteÄŸiyle sinemada çalışmalarına baÅŸladı.
    Yılmaz Güney, 1959 yılında Atıf Yılmaz’ın yönetmenliÄŸini yaptığı Bu Vatanın Çocukları ve Alageyik isimli filmlerin hem senaryosunu yazar hem de filmlerde rol alır ve oynar. KaracaoÄŸlan’ın Karasevdası’nda da yönetmen yardımcılığı yapar. Yeni Ufuklar ve On Üç gibi dergilere de öyküler yazan Yılmaz Güney, bir öyküsünde komünizm propagandası yaptığı gerekçesiyle yargılanır ve 1961 yılında bir buçuk yıl hapis cezasına mahkum olur. İki yıl sonra tekrar kaldığı yerden devam eden Yılmaz Güney, o dönemde daha çok macera filmleri çeker. Filmlerinde ezilen, hor görülen bir “Anadolu çocuÄŸunun” otoriteye baÅŸkaldırısı vardır. Bu dönemde Çirkin Kral lakabını alır. Bu dönemdeki en önemli Lütfü Akad’ın yönettiÄŸi ve kendisinin yazdığı bir film olan Hudutların Kanunu’dur. Bu dönem boyunca oyunculuÄŸunu geliÅŸtiren Yılmaz Güney, abartısız ve yalın oyunculuk anlayışı bu dönemde artık oturtmuÅŸtur.
   Yılmaz Güney 1972 yılında “devrimcilere yardım ve yataklık yaptığı” gerekçesiyle 2 yıl hapse ve sürgüne mahkum edildi. Yılmaz Güney içeride kaldığı süre boyunca sinema ve sanat ile ilgili fikirlerini; ÅŸiir ve öykülerini o dönemde çıkarmaya baÅŸladığı Güney dergisinde yayınlamıştır. 1974′te cezaevinden çıktı. İki yıldan fazla cezaevinde kalan Yılmaz Güney aynı yıl ArkadaÅŸ filmini çekti. Yine aynı yıl EndiÅŸe adlı filmi çekerken Yumurtalık ilçesindeki bir gazinoda ilçe yargıcı Sefa Mutlu’yu tabancayla vurarak öldürmekten tutuklandı ve 25 Ekim’de Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nde baÅŸlayan yargılamaların sonucu 13 Temmuz 1976′da 19 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Cezaevinde sinema ile olan ilgisi devam etti. Bu dönemde yazdığı Zeki Ökten tarafından çekilen Sürü ve yurt dışnda ve yurt içinde büyük ilgi gören ve Åžerif Gören tarafından Yol çekildi. Cezaevindeyken GÜNEY adlı bir sanat-kültür dergisi çıkardı. 13. sayıdan itibaren ülkede ilan edilen sıkıyönetim sonucunda dergisi kapatıldı ve hakkında yazdıklarından ötürü 10 ayrı dava açıldı. İstenen ceza toplamı yüz yıl idi. 1981 Ekiminde izinli olarak çıktığı Isparta Cezaevi’ne bir daha dönmeyerek geri kalan yaÅŸamını yurtdışında sürdürmüştür. 12 Eylül döneminde kendi dergisi olan Güney’de yazdığı yazılardan dolayı yaklaşık yüz yıla yakın ceza istemiyle yargılanıyordu. 1981′de Isparta yarı açık cezaevinden izinli olarak ayrıldı ve yurt dışına kaçtı. Cezaevinden firar ettikten sonra Yol’un kurgusunu tekrar yaptı ve Cannes Film Festivali’nde ödül aldı. Cannes’den kazandığı 250 bin Euro’yu Türk Hava Kurumuna Bağışladı.
      Yurt dışına kaçtıktan sonra Duvar filmini Fransa’da çekti. 1984′te mide kanserinden ölen Yılmaz Güney, son yıllarını Paris’te geçirdi.
       YILMAZ GÜNEY FİLMLERİ:
        Duvar (1983)
        Yol (1982)
         Sürü (1978)
         (Senarist) Arkadaş (1974)
         Zavallılar (1974)
         Baba (1973)
         Ağıt (1971)
         Umutsuzlar (1971)
         Acı (1971)
         Vurguncular (1971)
          İbret (1971)
         Kaçaklar (1971)
         Yarın Son Gündür (1971)
         Canlı Hedef (1970)
          Umut (1970)
         Piyade Osman (1970)
         Yedi Belalılar (1970)
          Aç Kurtlar (1969)
          Bir Çirkin Adam (1969)
          Pire Nuri (1968)
          Seyyit Han (Toprağın Gelini)(1968)
          Bana Kurşun İşlemez (1967)
          Benim Adım Kerim (1967)
          At Avrat Silah (1966)



YORUMLAR