Politik Sinema,kısa film, sinema izle,film izle,online film,fragman izle,en yeniler,vizyondaki filmler,videolar,oscarlı ödüllü filmler,yerli filmler,yabacı filmler,full izle » Devlet rejimi

Gandhi

politiksinema — Sat, 27 Mar 2010 23:46:29 +0000

20. yüzyılın ilk yarısında İngiliz sömürgesi altındaki Hindistan’da geçen film, bağımsızlık mücadelesi için İngiliz yönetimine karşı “Pasif Direniş”i örgütleyen Mahatma Gandhi’nin hayatından bir kesit anlatıyor. En iyi biyografik çalışmalardan biri olarak kabul edilen Gandhi, 11 dalda aday olduğu Oscar ödüllerinden “en iyi film” ve “en iyi yönetmen” dahil tam 8 ödülle döndü. Gandhi rolünde sinema tarihinin en iyi performanslarından birine imza atan usta oyuncu Ben Kingsley’nin ise “en iyi erkek oyuncu” dalında heykelciğe uzanmasıysa pek zor olmadı. Cenaze sahnesinde yaklaşık 300.000 kişinin yer almasıyla da bir film sahnesinde yer alan en kalabalık insan sayısı rekorunu da elinde bulunduran film, çarpıcı sahneleriyle hafızalardan silinmeyecek bir yapıt. Tür : Dram / Biyografi / Tarihi Yönetmen : Richard Attenborough Senaryo : John Briley Görüntü Yönetmeni : Ronnie Taylor , Billy Williams Müzik : Ravi Shankar Yapım : 1982, İngiltere / Hindistan , 188 dk. Oyuncular Ben Kingsley (Mohandas Karamchand Gandhi) , Candice Bergen (Margaret Bourke-White) , Edward Fox (Gen. Reginald Dyer) , John Gielgud (Lord Irwin) , John Mills (Lord Chelmsford) , Martin Sheen (Vince Walker) 20. yüzyılın ilk yarısında İngiliz sömürgesi altındaki Hindistan’da geçen film, bağımsızlık mücadelesi için İngiliz yönetimine karşı “Pasif Direniş”i örgütleyen Mahatma Gandhi’nin hayatından bir kesit anlatıyor. En iyi biyografik çalışmalardan biri olarak kabul edilen Gandhi, 11 dalda aday olduğu Oscar ödüllerinden “en iyi film” ve “en iyi yönetmen” dahil tam 8 ödülle döndü. Gandhi rolünde sinema tarihinin en iyi performanslarından birine imza atan usta oyuncu Ben Kingsley’nin ise “en iyi erkek oyuncu” dalında heykelciğe uzanmasıysa pek zor olmadı. Cenaze sahnesinde yaklaşık 300.000 kişinin yer almasıyla da bir film sahnesinde yer alan en kalabalık insan sayısı rekorunu da elinde bulunduran film, çarpıcı sahneleriyle hafızalardan silinmeyecek bir yapıt.

Tür : Dram / Biyografi / Tarihi
Yönetmen : Richard Attenborough
Senaryo : John Briley
Görüntü Yönetmeni : Ronnie Taylor , Billy Williams
Müzik : Ravi Shankar
Yapım : 1982, İngiltere / Hindistan , 188 dk.

Oyuncular

Ben Kingsley (Mohandas Karamchand Gandhi) , Candice Bergen (Margaret Bourke-White) , Edward Fox (Gen. Reginald Dyer) , John Gielgud (Lord Irwin) , John Mills (Lord Chelmsford) , Martin Sheen (Vince Walker)

Persepolis

politiksinema — Tue, 23 Mar 2010 08:43:43 +0000

İran’da İslam devrimi sırasında yaşananları bir çocuğun gözlerinden anlatan PERSEPOLIS, eğlenceli olmayı başarabilen bir politik animasyon. Şah yönetiminin yıkılmasının ardından küçük Marjane ve ailesi sevinçle sokaklara dökülürler. Kominist olan aile böylece daha rahat şartlarda yaşacaklarını umut eder. Uzun süren sancılı bir dönemin ardından demokratik bir düzenin geleceğine inanan solcu aileyi daha da baskıcı ve karanlık bir dönem karşılar.

Gerçek olayları belgesel niteliğinde anlatan bu sürükleyici animasyon filminin yönetmeni Vincent Paronnaud.

Filmin Künyesi

Yönetmen : Vincent Paronnaud Marjane Satrapi
Senaryo : Vincent Paronnaud , Marjane Satrapi
Müzik : Olivier Bernet
Yapım : 2007, Fransa , 96 dk.

Utanç

politiksinema — Mon, 15 Feb 2010 19:04:52 +0000

İran’ın sinemacı yetiştiren ünlü Makhmalbaf ailesinin en küçük üyesi Hana Makhmalbaf’ın ilk uzun metrajlı filmi Utanç (Buddha Collapsed Out of Shame), küçük bir Afgan kızın okula gitme çabalarını anlatıyor. Film, San Sebastian’da Jüri Özel Ödülü, Roma’da ise UNICEF Özel Mansiyonu’na lâyık görüldü. Hana Makhmalbaf’ın bu ilk uzun metrajlı filmi,adını yönetmenin babasıtecrübeli yönetmen Mohsen Makhmalbaf’tan alıyor: “Bir heykel bile bütün bu acılardan,çekilenlerden, insafsızlıktan ve bunların getirdiği çöküşten utanırdı.” Yeni gerçekçi üsluptaki, amatör oyuncuların kullanıldığı film Bamyan’da geçiyor ve altı yaşındaki Baktay’ı takip ediyor. Baktay’ın tek isteği okula gitmektir; ancak bu yolda, yoksulluk ve savaş oyunları oynayan oğlanlar gibi çok güçlü engelleri aşması gerekecektir.Baktay’ın isteği gerçekleşecekmi bu utanç sahneleri son bulacakmı filmde izleyelim.

Osama

politiksinema — Wed, 09 Dec 2009 12:03:26 +0000

Taliban rejiminin hüküm sürdüğü Afganistan’da kadınların yanlarında bir erkek akrabaları olmadan sokağa çıkmaları yasaklanmıştır. Hiçbir erkek yakını olmayan kadınlarsa evlerinde açlıktan ölmeye mahkumdur. Bir anne ve oniki yaşındaki kızı da Taliban başa geçtikten sonra işsiz
kalırlar ve anne kocasıyla erkek kardeşini savaşta kaybeder. Kendisi ve çocuğunu hayatta tutabilmek için annenin yapabileceği tek birşey vardır. Kızını erkek kılığına sokmak… Artık her dakikaları Taliban
askerleri tarafından farkedilme ve öldürülme korkusuyla geçmeye başlar. Hayat artık zorlu bir yolculuğun ucundadır. Gerçek bir hayat hikayesinden uyarlanan Osama, Afgan yönetmen Siddiq Barmak’tan bir başyapıt ve Taliban başa geçtiğinden beri yapılmış ilk Afgan filmi. Cannes Film Festivali’nde En İyi Yabancı Film seçilen Osama’nın en ilginç özelliklerinde biri de filmdeki hiçbir başrol
oyuncusunun profesyonel olmaması. Barmak tüm oyuncuları günlerce Afganistan sokaklarında dolaşarak seçmiş.

Kimse İran kedilerinden bahsetmiyor

politiksinema — Mon, 10 Aug 2009 00:51:51 +0000

“Kasi Az Gorbehaye Irani Khabar Nadareh” (Kimse İran kedilerinden bahsetmiyor) filminde Tahran’da kaçak olarak rock, rap ve metal gibi batı müzikleri yapan gençlerin müzik serüvenleri ile İran’da yaşayan gençliğin macerasını beyazperdeye taşıyan Kürt yönetmen, son derece çarpıcı ve etkileyici anlatım yakalıyor. Çünkü İslam’da müzik, zevk ve mutluluk uyandırdığı için günah kabul edilerek yasaklanıyor.

Cannes Film Festivali’nin ‘Un certain regard’ bölümünün açılış filmi olarak seyirci ile buluşan ünlü Kürt Yönetmen Bahman Ghobadi’nin “Kasi Az Gorbehaye Irani Khabar Nadareh” (Kimse İran kedilerinden bahsetmiyor) isimli filmi festivalde yoğun ilgi ile karşılandı.

Uluslararası Cannes Film Festivali’nde 2000 yılında “Sarhoş Atlar Zamanı” isimli ilk uzun metrajlı filmi ile “altın kamera” ile “uluslararası eleştiri” ödüllerini almış olan Bahman Ghobadi’nin bu yıl “Un certain regard” bölümünün açılış filmi olan “Kimse İran kedilerinden bahsetmiyor” isimli filmi ayakta alkışlandı.

Bu filminde Tahran’da kaçak olarak rock, rap ve metal gibi batı müzikleri yapan gençlerin müzik serüvenleri ile İran’da yaşayan gençliğin macerasını beyazperdeye taşıyan Ghobadi, İran’daki son derece çarpıcı ve etkileyici anlatım yakalıyor. Çünkü İslam’da müzik zevk ve mutluluk uyandırdığı için günah kabul edilerek yasaklanıyor. Kadın sesi de insanı duygulandırdığı için günah sayılıyor. Bu yüzden İran’da kadınların kamu alanında şarkı söylemesi ve gençlerin batılı enstrümanlarla müzik yapmaları “İslam’a ve toplumun ahlakına aykırı olduğu” gerekçesiyle yasaklanmış. Batılı enstrümanlarla veya politik içerikli ve toplumsal değerleri sorgulayıcı müzik yapmalarının yasak olduğu İran’da yüzlerce müzisyen tutuklanarak hapse atılıyor. Ancak tutuklamalar ve hapis cezalarına rağmen gençler ve kadınlar büyük bedeller ödeyerek müzik yapmaya devam ediyorlar.

AHIRDA İNEKLERLE BİRLİKTE ROCK MÜZİĞİ

Ama nerede, nasıl ve hangi koşullarda? İşte internet ve teknoloji çağında, bütün yasaklara rağmen İslamcı yasaların sanat yapılmasını engelleyemediğini gözler önüne seren “Kasi Az Gorbehaye Irani Khabar Nadareh”, gençlerin yasaklar yüzünden ahırlarda hayvanların içerisinde, bodrumlarda ve inşaatlarda müziklerini yapmaya çalıştıklarını çarpıcı bir şekilde perdeye yansıtıyor.

En büyük hayalleri müzik grupları ile konserler vermek olan genç çift Aşkın ve Nager’in (Nigar) tanıştıkları Nader (Nadir) ile Tahran’da yer altında yapılan müziğe doğru bizi heyecanlı bir yolculuğa çıkaran yönetmen, İslamcı yasakların egemenliği altındaki Tahran’da son derece ilginç bir yolculuğa çıkarıyor.

Bu yolculuk boyunca akan hareketli müzik adeta Doğu’nun kalbinde İran kıyafetleri içerisinde Batı enstrümanları ve söylem biçimleri ile oluşmuş rock, rap ve metal gibi müziklerle bir isyan çığlığına dönüşüyor.

Müziklerin ritim ve melodilerinin yanı sıra içerik açısından da son derece özgün oluşu, edebi yapıları ve felsefeleri ile sarsıcı bir etki yaratması dikkat çekiyor. Bu müziklerle birlikte yansıyan görüntüler de çarpıcı bir kontrast yaratarak son derece hareketli bir mizah ile orijinal bir anlatım yakalıyor. Daha önce altın kamera ödülü alan Ghobadi’nin kendine özgü anlatımında imajın dili ve estetiği ile Doğu’nun en özgün yönetmenleri arasında yerini aldığı artık kuşku götürmüyor. Ayrıca yönetmenin mizahındaki derinlik de anlatıma eklenince unutulmayacak bir Doğu-Batı sentezi filmi ortaya çıkıyor.

KÜÇÜK KAMERA İLE MUCİZELER YARATMAK

İran’da 35 milimetrelik kamera kullanımı için özel izin gerektiği için ve böyle bir film için de izin alamadığı için çekimlerini bir “S12K” kamera alarak yapan yönetmen, burada küçük bir kamera ve küçük bütçeler ile de mucizeler yapılabileceğini kanıtlıyor.

Tahran’da çekilecek bir filmi için 2 yıl çalıştığını ancak izin alamadığını belirten yönetmen, bu yüzden iki yıl kaybettiğini ve sonuçta bu filmi küçük kamera ile izinsiz bir şekilde çekmek zorunda kaldığını dile getiriyor.

Şimdiye kadar filmlerini Kürdistan’da çektiği için İran hükümeti ve bazıları tarafından “bölücü bir Kürt” olarak suçlandığını belirten Ghobadi, bu suçlamaların “son derece aptalca” olduğunu vurguluyor.

Bu filmi Tahran’da çekmek gerektiği için Tahran’da çektiğini belirten yönetmen, İran hükümetinin birçok filmine sansür uyguladığını ve bu filminin de İran’da gösterileceğinden emin olmadığını bildiriyor. Ayrıca filmde oynayan müzisyenlerin yaşamları için de endişelendiğini belirten yönetmen, filmde oynayan gençlerin bütün tehlikeleri göze alarak filmde yer aldığını kaydediyor, ancak endişelendiğinin de altını çiziyor.

BU FİLMİ KAÇIRMAYIN

İran’da yasaklara maruz kalanların sadece müzisyenler olmadığını bazı hayvanlara yönelik yasaklar olduğunu da filmde yansıtan yönetmen, “İran’da insanlar ne bir kedi ne de bir köpekle çıkıp seyahat edemez. Buna rağmen birçok insanın evinde kedi ve köpek bulunuyor ama bunların dışarı çıkarılması yasak. Üstelik İran kedileri de çok pahalı kediler. Filmde görüldüğü gibi yasaklar yüzünden gençler müziklerini yer altına çekilerek yapmak zorunda kalmalarını kedilerin de dışarı çıkarılamamaları ile karşılaştırıyorum. Bir de bu müzisyenlerle görüşmeye gittiğimde kedilerin de ışığa çıkarak müzik dinlediklerini fark ettim” diyerek filmin isminin bu yasaklardan geldiğini belirtiyor.

Molla kepleri veya ilginç sakal ve kıyafetleri ile Batılı enstrümanlarla müzik yapan gençleri İran İslam rejiminin bu internet ve teknoloji çağında nereye kadar engelleyeceği merak edile dursun, siz hiçbir yerde duyamayacağınız ve ömrünüz boyunca bir daha unutamayacağınız müzikler dinlemek istiyorsanız bu filmi kaçırmayın.